Rozważania różańcowe II

Do najbardziej rozpowszechnionego uwielbienia Najświętszej Maryi Panny należy modlitwa różańcowa. 

Owoców modlitwy różańcowej nie zauważamy od razu. Lecz cuda różańcowe dokonują się codziennie.

Posłuszni prośbie Maryi w pierwszy dzień Objawień Fatimskich (13 maja 1917 roku), „by się codziennie modlić na Różańcu”, starajmy się odkryć wartość i znaczenie Modlitwy Różańcowej. 

W październiku Maryja osiąga szczyt czci i ukazuje moc zawartą w Modlitwie Różańcowej oraz zwycięstwo nad duchami nieczystymi, które boją się Różańca. Pierzchają, gdy pojawia się Maryja, łagodna, oddana całkowicie Bogu, wdzięczna, jakby była dłużnikiem wszystkich.

Maryja to wcielona dobroć, delikatność, dziecinna niewinność, jednoznaczność, prostolinijność, obleczona w kobiecą klarowność.

Dlatego korzystajmy z każdej nadarzającej się okazji, by wypraszać Jej wstawiennictwo i pomoc.   

Ojciec Stanisław Wrosz, werbista, misjonarz, opowiadał, że jego ojciec, był bardzo gorliwy i kochał modlitwę różańcową, modląc się dzień i noc. Kiedyś, gdy wstał, powiedział: „Nie mogąc spać odmówiłem dziesięć różańców, ale osiem były robaczywe, bo odmówiłem je bez namysłu”. 

Módlmy się na różańcu z miłością, z serca i rozmyślnie. Nie „odmawiajmy!”.